Vrijheid

In vrijheid loslaten

Het is makkelijk gedacht en gezegd om in vrijheid los te laten. Ik worstel daar de laatste tijd erg mee. Loslaten van mensen of dingen lukt, wanneer je het niet wil (blijven) bezitten. Dat klinkt logisch, maar heeft een diepe innerlijke laag. Hoe laat je een geliefde los als je graag bij die persoon wil zijn. Waar zit het grensvlak tussen in elkaar investeren en moeite doen bij elkaar te zijn vs ieder zijn eigen leven door laten leiden? Bij de laatste is een ultieme vorm van loslaten en vertrouwen dat het gevoel is en blijft, maar waar zit het stukje zorg naar elkaar? Laten weten dat je er voor elkaar wil zijn, zonder je in bochten te wringen om interactie en contact te houden. Hoe geef je jezelf het vertrouwen, zowel in jezelf als de ander, dat het goed zit? Welk stukje ego blijf je voeden als je daar niet op vertrouwd?

Welk patroon hou je in stand en waarom doe je jezelf dat aan? Ik vermoed dat het gebrek aan loslaten voortkomt uit je toch afhankelijk van elkaar willen opstellen. Een laatste restje patroon die we ook mogen loslaten. Bij het toelaten van het gevoel, als je de onvoorwaardelijke liefde binnenlaat in jezelf, het vertrouwen voelt in de kracht van je eigen zijn, kan je jezelf loskoppelen van het bezit en in volle overgave de ander die onvoorwaardelijke liefde geven.

 

Voor meer blogs klik op de voorgaande link.

Geplaatst in Creëren, Liefde, Vrijheid en getagd met , , , , , , , .